Logien.pl

Podmiot gospodarczy to termin, który nie tak łatwo można wytłumaczyć. Najprościej ujmując jest to każda osoba, która bierze udział w różnego rodzaju procesach gospodarczych, których efektem są jakieś zdarzenia ekonomiczne. Żeby stać się podmiotem gospodarczym, należy prowadzić działalność gospodarczą, zatem jeśli jesteśmy pracownikami na przykład Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w mieście Wałbrzych, to nie jesteśmy podmiotem gospodarczy. Kto może stać się podmiotem gospodarczym? Może to być osoba fizyczna, prawna bądź ułomnie prawna. Najprościej można taką osobę określić jako przedsiębiorcę. Jeśli na przykład chcemy założyć biuro rachunkowe i zakładamy własną działalność z tym związaną, to stajemy się w tym momencie podmiotem gospodarczym. Podmiotem gospodarczym może zostać osoba, która prowadzi działalność opartą o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Musi być wtedy podany rodzaj działalności, adres miejsca jej prowadzenia oraz wszystkie dany osoby, która daną działalność założyła. Jeśli to przykładowe biuro rachunkowe Wałbrzych ma stać się działalnością gospodarczą to analogicznie osoba zakładająca to biuro stanie się podmiotem gospodarczym. Warto jednak zaznaczyć, że osoba będąca podmiotem gospodarczym nie musi wcale bezpośrednio brać udział w prowadzeniu danej działalności. Może to robić za pomocą na przykład zakładu przemysłowego czy handlowego. Podmiot gospodarczy musi również dbać o to, żeby kadra, którą zatrudnia była wyspecjalizowana w rodzaju działalności jaką prowadzi. Musi dbać również o bezpieczeństwo ludzi, którzy daną pracę wykonują.

Poszukujesz tak samo jak i inni księgowi szablonów i wzorów z których mógł byś w prosty i bez problemowy sposób wystawić faktury?

Masz dość ciągłych poprawek, które są spowodowane brakiem możliwości wzorowania się właśnie na takich szablonach czy też wzorach, a jak wiadomo faktura musi być wystawiona poprawnie? Oprócz szukania ich w internecie, macie także możliwość zyskania ich w inny sposób. Wielu księgowych zastanawia się więc gdzie można zyskać takie szablony i wzory do różnych faktur? Program do fakturowania to doskonałe rozwiązanie dla każdego księgowego, który ma dość szukania i płacenia za możliwość skorzystania z takiego szablonu. Program do faktur zapewnia wam bardzo wiele funkcji jednak powinniście wiedzieć, że nie chodzi o program darmowy. Program pozwoli wam płatny rzecz jasna uzyskać stały i bez płatny dostęp za każdym razem do wzorów i szablonów. Takie funkcje które masz możliwość znalezienia dzięki płatnemu programowi to doskonała pomoc dla każdego prowadzącego własną księgowość.

Taka księgowość przecież nie musi być zawsze utrudniona, wystarczy tylko odpowiednio dobrać pomoc do swoich potrzeb. Program mimo że jest płatny tak na prawdę w bardzo szybkim czasie się wam zwróci. Warto więc zdecydować się na niego szczególnie że to właśnie on oferuje szeroki i bogaty wybór funkcji i aplikacji jakimi jest także możliwość tworzenia faktur ze swoim własnym logiem, oraz z walutą na którą tobie i twojemu klientowi pasuje. Program pozwoli wam zdobyć dodatkowych klientów dzięki spełnieniu ich wszystkich oczekiwań i próśb związanych właśnie z rozliczeniem się czy też dokończeniem transakcji między wami. Zawsze więcej informacji możecie zyskać na forum. Takie forum finansowe to doskonała baza informacyjna dla każdego księgowego.

Na kopii faktury przy wewnątrz wspólnotowej dostawie towarów należy podać NIP dostawcy i nabywcy używane w transakcjach transportowych, a więc poprzedzone dwuliterowym prefiksem kraju. Należy pamiętać, że państwo członkowskie nie może wprowadzać obowiązku podpisywania faktur. Fakturę można wystawić w dowolnej walucie wymienialnej. Fakturę wystawia się najpóźniej z dniem powstania obowiązku podatkowego.  Obowiązek podatkowy z tytułu dostawy wewnątrz wspólnotowej powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów. Jeśli podatnik wcześniej wystawił fakturę VAT, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury. W wewnątrz wspólnotowej dostawie nowych środków transportu dla nabywcy niezidentyfikowanego dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, będącego państwem przeznaczenia dostawy, podatnik obowiązany jest w każdym przypadku do wystawienia faktury potwierdzającej dokonanie dostawy, niezależnie od tego, kto będzie nabywcą. Będzie więc musiał wystawić ten dokument również dla osoby fizycznej. Fakturę wystawia się w trzech egzemplarzach. Oryginał faktury wydawany jest nabywcy, jedną z kopii faktury podatnik zostawia w swojej dokumentacji, drugą musi przesłać w terminie 14 dni, od dnia dokonania dostawy, do biura wymiany informacji o podatku VAT. Trzymanie się powyższych procedur i terminów w zdecydowany sposób ułatwi wszelkie formalności związane z dostawami towarów wewnątrz Unii Europejskiej.

Dowodami potwierdzającymi wywóz poza granice Polski będą następujące dokumenty: dokumenty przewozowe – otrzymane od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia. Konieczna jest kopia faktury. Kolejnym ważnym dokumentem jest specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku. Ta specyfikacją może być sporządzona na oddzielnym dokumencie, może również zawierać ja dokument transportowy. Bardzo ważnym dokumentem jest dokument o odbiorze towarów poza terytorium kraju. Podobnie jak w przypadku specyfikacji sztuk ładunku również potwierdzenie odbioru towarów poza terytorium kraju może być sporządzone zarówno w formie odrębnego dokumentu, jak i może być zawarte w innych dokumentach. Jeżeli towary , będące przedmiotem wewnątrz wspólnotowej dostawy towarów będą wywożone bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik, prócz wyżej wymienionych dokumentów powinien posiadać dokument zawierający imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrz wspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów. Adres, pod który są przewożone towary, w przypadku, gdy jest inny, niż adres siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy, określenie  towarów i ich ilości, potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę.

Pojęcie wewnątrz wspólnotowa dostawa towarów oznacza wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności opodatkowanych na terytorium innego państwa członkowskiego. Z dostawą wewnątrz wspólnotową towarów będziemy mieli do czynienia, gdy nabywca towarów będzie podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanym dla potrzeb transakcji wewnątrz wspólnotowych na terytorium innego państwa członkowskiego. Nabywca jest osobą prawną, niebędąca podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana dla potrzeb transakcji wewnątrz wspólnotowych na terytorium innego państwa członkowskiego. Jest podatnikiem od wartości dodanej lub osobą prawną oraz innym podmiotem. Wewnątrz wspólnotowa dostawa towarów wystąpi, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik VAT, który nie będzie korzystał ze zwolnienia podmiotowego VAT ze względu na nieprzekroczenie obrotu w wysokości 10.000 euro w skali roku. Wewnątrz wspólnotową  dostawą towarów będzie również przemieszczenie przez podatnika VAT towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, jeżeli mają one służyć czynnościom wykonywanym przez niego, jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego. Przemieszczane towary mogły być wcześniej zaimportowane przez tego podatnika. Wyobraźmy sobie, że spółka prowadzi działalność gospodarcza na terytorium Szwecji i Polski. Latem, przewiozła jedną z maszyn produkcyjnych ze swojego zakładu w Polsce do swojej fabryki w Szwecji. Maszyna ta będzie wykorzystywana do produkcji konkretnych  wyrobów. Przewiezienie owej maszyny jest wewnątrz wspólnotową dostawą towarów.

Miejscem opodatkowania usług transportowych jest miejsce, w którym odbywa się transport z uwzględnieniem przebytych kilometrów. Zobrazuje to przykład świadczenia usług transportowych towarów z Polski do Rosji. Polskim VAT będzie opodatkowana jedynie część usługi odbywająca się na polskim terytorium. Pozostała część nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce. Polska firma wykonała usługę transportową towarów z Warszawy do Moskwy. W Polsce, opodatkowaniu podlega jedynie część usługi, wykonana na jej terytorium. Na usługi transportowe obowiązuje 0% podatku, bez względu  na to czy firma transportowa jest uprawnionym przewoźnikiem drogowym, czy tez nie. Opisana zasada ma zastosowanie w przypadku świadczenia usług transportowych dokonywanych poza terytorium UE. Inne zasady obowiązują  w przypadku transportu na terenie UE. Tu miejscem opodatkowania uważa się kraj, który nadał numer identyfikacyjny VAT, którym posłużył się w danej transakcji usługobiorca. Jeżeli przewoźnik ma siedzibę w innym kraju niż kraj, w którym powstanie obowiązek płacenia podatku, podmiotem zobowiązanym do jego zapłacenia będzie zawsze usługobiorca. W przypadku usługi transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, jeżeli odbiorca nie poda swojego NIP, wówczas cala usługa będzie opodatkowana w kraju, gdzie rozpoczyna się transport towarów. Przykładowo z Polski wyrusza transport na terytorium Niemiec. Niemiecki odbiorca podał, dla potrzeb tej czynności NIP, pod którym jest zarejestrowany w Niemczech. W tym przypadku osobą zobowiązaną do zapłaty podatku jest nabywca usługi.

Do chwili wejścia w życie nowych przepisów regulujących sposób ustalania miejsca obowiązku podatkowego, czyli rozliczania się z Urzędem Skarbowym było wiele niejasności dotyczących świadczenia usług niematerialnych takich jak: usługi doradcze, reklamowe, telekomunikacyjne czy usługi elektroniczne, świadczone za pomocą Internetu.

Stwarzało to wiele problemów z właściwym sposobem rozliczania VAT z niektórych transakcji. Kłopoty wynikały stąd, bo trudno było określić miejsce wykonywania usług. Pojawiły się szczegółowe regulacje. Za miejsce ich świadczenia, a zarazem opodatkowania uznaje się miejsce siedziby, zamieszkania lub stałego prowadzenia działalności przez usługobiorcę. Dotyczy to usług: sprzedaży praw autorskich, reklamy, porad prawniczych, rachunkowo- księgowych, badania rynku i opinii publicznej, bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych, wynajmu dzierżawy, telekomunikacyjnych, nadawczych radiowych i telewizyjnych, elektronicznych, agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby. Ma to zastosowanie tylko i wyłącznie w przypadku, gdy usługi te świadczone są na rzecz osób fizycznych, prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego lub podatników , mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium UE, ale w kraju innym , niż kraj świadczącego usługę. W przypadku świadczenia tego typu usług na rzecz osób lub podmiotów zamieszkałych w innych krajach UE, niebędących podatnikami, zastosowanie ma ogólna reguła, a więc o miejscu opodatkowania będzie decydowała siedziba usługodawcy.

Od 1 maja 2004 roku zmieniły się zasady fakturowania usług zagranicznych. Wynika to przede wszystkim ze zmiany zasad rozliczania i ustalania miejsca opodatkowania usług. Zgodnie z podstawową regułą miejscem świadczenie i opodatkowania usług jest miejsce, w którym świadczący usługę ma swoje przedsiębiorstwo lub stałe miejsce prowadzenia działalności, miejsce, w którym świadczący usługę ma stały adres lub zwykle mieszka. Ta zasada ma zastosowanie do wszystkich usług. Będzie dotyczyła między innymi usług gastronomicznych, medycznych, leasing środków transportu. Jeśli ktoś wykonuje zawód fryzjera. Klientów przyjmuje w swoim zakładzie w Cieszynie, w Polsce. Sporadycznie również świadczy usługi fryzjerskie w miejscu zamieszkania klientek. Jedna z klientek, zamieszkała na terytorium Czech, zażądała wystawienia faktury VAT. Faktura musi być wystawiona. Chociaż  usługa wykonana była poza terytorium kraju, podatniczka opodatkowała te czynność stawką krajową. Bez względu na fakt czy usługa będzie wykonana na rzecz osoby zamieszkałej w Polsce, czy za granicą będzie ona opodatkowana w kraju, w którym fryzjer posiada swój zakład. Faktura musi zawierać następujące elementy: nazwę towaru, ilość, cenę jednostkową, wartość netto, stawkę VAT podawaną w %. VAT oraz cena brutto. Ważne to są wiadomość, bo coraz częściej z takimi właśnie sytuacjami spotykają się polscy usługodawcy, mieszkający w pobliżu dawnej granicy z Czechami, Słowacją czy Niemcami. Znajomość przepisów dotyczących tej właśnie działalności, pozwoli uniknąć rożnego rodzaju przykrych sytuacji.

Faktura VAT RR dokumentuje zakup produktów rolnych od rolnika ryczałtowego. Jest ona wystawiana nie przez sprzedawcę, czyli rolnika ryczałtowego, ale przez podatnika dokonującego u niego zakupu. Oryginał faktury jest przekazywany sprzedawcy, a kopię zatrzymuje nabywca towaru. Obie strony transakcji powinny przechowywać dokumenty przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę. Dokument ten powinien zawierać następujące dane: imię i nazwisko lub nazwę albo nazwę skróconą sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy. Powinien się tez tam znaleźć numer identyfikacyjny PESEL sprzedawcy i nabywcy oraz numer dowodu osobistego sprzedawcy lub innego dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, datę wydania tego dokumentu, nazwę organu, który wydał dokument, jeżeli rolnik ryczałtowy sprzedający produkty rolne jest osoba fizyczną.  Nawet, jeśli produkty są nabywane po raz kolejny u tego samego producenta rolnego, nie można pominąć wpisania tych danych. Ponad to, na fakturze powinny się znaleźć: data dokonania zakupu oraz data wystawienia i numer kolejny faktury, nazwy zakupionych produktów rolnych, jednostka miary i ilość zakupionych produktów rolnych. Fakturę VAT RR różni od zwykłych faktur VAT to, że podatnik ma obowiązek określenia gatunku lub jakości nabywanych produktów. W dalszej części faktura powinna zawierać: cenę jednostkową zakupionego produktu rolnego bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku, wartość nabytych produktów rolnych bez tej kwoty oraz stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku.

Do 30 kwietnia 2004 roku podatnicy nie mogli odliczać VAT od zakupu samochodu osobowego oraz innego o ładowności do 500 kilogramów. Zakaz przewidziany był również przypadku najmu, dzierżawy leasingu i innych umów o podobnym charakterze.

Od 1 maja 2004 roku, podatnicy mogą odliczyć 50% VAT naliczonego, nie więcej niż 5.000 zł. w przypadku zakupu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o określonej ładowności. Odliczenia nie dotyczą przypadków, gdy odsprzedaż  lub oddanie w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy leasingu tych samochodów stanowi przedmiot działalności podatnika. Nie dotyczy to pojazdów specjalnych oraz samochodów do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Dla celów dokonania kwalifikacji pojazdów bierze się pod uwagę dopuszczalną ładowność pojazdu oraz ilość miejsc, siedzeń określonych na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji  lub odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanej zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Jeśli we wspomnianych dokumentach nie określono dopuszczalnej ładowności lub ilości miejsc, wówczas samochód uznaje się, dla celów podatku VAT, za samochód osobowy. Te ograniczenia dotyczą również umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze. W tych przypadkach, podatnik będzie miał prawo do odliczenia 50%  kwoty podatku naliczonego od raty lub innych płatności, wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w okresie używania samochodu nie może przekroczyć 5.000 zł.