Miejsce świadczenia usług niematerialnych
Do chwili wejścia w życie nowych przepisów regulujących sposób ustalania miejsca obowiązku podatkowego, czyli rozliczania się z Urzędem Skarbowym było wiele niejasności dotyczących świadczenia usług niematerialnych takich jak: usługi doradcze, reklamowe, telekomunikacyjne czy usługi elektroniczne, świadczone za pomocą Internetu.
Stwarzało to wiele problemów z właściwym sposobem rozliczania VAT z niektórych transakcji. Kłopoty wynikały stąd, bo trudno było określić miejsce wykonywania usług. Pojawiły się szczegółowe regulacje. Za miejsce ich świadczenia, a zarazem opodatkowania uznaje się miejsce siedziby, zamieszkania lub stałego prowadzenia działalności przez usługobiorcę. Dotyczy to usług: sprzedaży praw autorskich, reklamy, porad prawniczych, rachunkowo- księgowych, badania rynku i opinii publicznej, bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych, wynajmu dzierżawy, telekomunikacyjnych, nadawczych radiowych i telewizyjnych, elektronicznych, agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby. Ma to zastosowanie tylko i wyłącznie w przypadku, gdy usługi te świadczone są na rzecz osób fizycznych, prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego lub podatników , mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium UE, ale w kraju innym , niż kraj świadczącego usługę. W przypadku świadczenia tego typu usług na rzecz osób lub podmiotów zamieszkałych w innych krajach UE, niebędących podatnikami, zastosowanie ma ogólna reguła, a więc o miejscu opodatkowania będzie decydowała siedziba usługodawcy.